070 820 05 23

BLOG 2 – klantenadviseur: Snuffelstage bij een wooninitiatief

Eenje, onze klantenadviseur, wil zich optimaal laten informeren over de praktijk en bezoekt daarom elke maand een locatie. Deze maand is dat: Wooninitiatief Paul Steenbergenlaan.


Ik werk sinds februari 2017 bij Levin als klantenadviseur, met heel veel plezier! Ik behandel alle klantvragen, doe de intakes, adviseer over onze diensten en kijk samen met de klant naar passende zorg. Toen ik net begon bij Levin ben ik bij de meeste locaties langs geweest voor een korte kennismaking. Hoewel ik veel kan vertellen over onze diensten kan het altijd beter, we gaan voor optimaal! Daarom bedacht ik om overal een dienst mee te draaien, een soort stage. Lees de komende tijd mee voor een ‘allround’ blik bij Levin!

OP WEG NAAR EEN WOONINTIATIEF
Na mijn eerste stage dag bij onze vakantieopvang op het Zuiderpark in Den Haag volgt een middag en avond bij ons wooninitiatief op de Paul Steenbergenlaan in het Wateringse Veld/Den Haag. Met één van de twee coördinatoren van dit wooninitiatief, Ingeborg, besprak ik wat het beste moment zou zijn om mee te lopen. Gezien alle bewoners overdag naar hun dagbesteding of werk gaan, blijkt aan het einde van de middag een goed moment. Ik kan dan ook blijven eten en zo ontmoet ik de meeste bewoners dan direct aan tafel. Leuk om weer eens mee te draaien bij een woonbegeleiding. Tijdens en na mijn opleiding SPH heb ik zelf ook op een woning gewerkt voor mensen met ASS dus ik heb al een beetje een idee van woonbegeleiding.

Het is een klein stukje lopen vanaf de tramhalte. Hoewel het weer erg regenachtig is, ziet de woonwijk er gezellig uit. Afgewisseld door water, groen, klein winkelcentra en verschillende soorten huizen. De woning ziet er aan de buitenkant uit als een gezellige eengezinswoning. Aan de binnenkant blijkt dat er vijf eengezinswoningen zijn doorgebroken met gezamenlijke huis-, eet-, en woonkamers. Hierdoor zijn er verschillende appartementen en/of kamers ontstaan. Aan de ene kant wonen er mensen die meer zelfstandig kunnen wonen en dus ook een eigen keukentje en badkamer hebben. Aan de andere kant wonen een aantal bewoners die meer begeleiding nodig hebben.

 “HALLO! IK BEN DE SNUFFELSTAGIAIRE!”
Begeleider Marco doet vrolijk de deur open: “Ah! jij bent de snuffel stagiaire, loop maar mee naar boven. We zijn bezig met de overdracht”. Ik loop naar het kantoortje en luister mee. Het takenlijstje wordt doorgegeven en elke bewoner wordt besproken waarvan een paar bijzonderheden naar voren komen. Het kantoortje bevindt zich op een hele handige plek op de eerste verdieping. Je kunt namelijk precies zien wie er bij de voordeur naar binnen komt. Zo ziet Marco al de eerste bewoner aankomen met de taxi-bus en loopt hij alvast naar beneden om hem op te vangen. Ondertussen maakt begeleidster Karin de rest van de overdracht af met Hetty, die een dagdienst heeft gedraaid. Hier worden de belangrijkste dingen besproken. Alles is na te lezen in de algemene rapportage.

Het kantoor is overigens ook de plek waar de slaapdienst overnacht en ziet het er als een gezellige, opgeruimde slaapkamer met groot bureau en pantry uit. Alle begeleiders hebben een lade waar ze hun eigen beddengoed en toiletspullen bewaren, dat scheelt heel wat gesjouw. Ook staat er een grote kast met administratie en de medicatie van de bewoners.

Er komt alvast een bewoner naar boven en deze ploft neer om te vertellen over de dag. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de bewoner niet zo goed versta. Er wordt met veel enthousiast gemompel verteld. Begeleidster Karin kan het hele verhaal ontcijferen. ‘Kwestie van leren kennen”, zegt ze. Ik krijg nog wat uitleg over de dagelijkse zaken en dan lopen we naar beneden terwijl de andere bewoners thuiskomen. Ook hierbij komen heel wat verhalen over de dag naar voren. Er zijn ook een paar bewoners die graag eerst naar hun kamer gaan. Zij willen liever eerst even uitrusten en dan net voor etenstijd de gezelligheid van medebewoners en begeleiding opzoeken. Er is ook een bewoner wat van slag, de begeleiding gaat even apart zitten om rustig met deze bewoner te praten.

Op de gang hangt een handig overzicht van de week met foto’s van aanwezige begeleiders. Ook hangt er een weekmenu en welke bewoner er met de begeleiding kookt. Vandaag eten we lasagne en de bewoner die vandaag meekookt heeft al goed voor zich waar te beginnen. In de keuken hangt een lijstje met eetvoorkeuren en allergieën en de richtlijnen voor het koken. Zo valt het me op dat er goed wordt gegeten. Voor elke bewoner wordt 200 gram groente gerekend, daar kan ik zelf nog een voorbeeld aan nemen!.

Om 18.00 uur gaan we aan tafel. Er wordt gezellig gekletst over van alles en nog wat. De bewoners worden bediend door begeleider Marco. Hij schept de lasagne op de borden, helpt geduldig met eten snijden en maakt iedereen aan het lachen. Begeleidster Karin eet mee met de bewoners die in het zelfstandigere gedeelte wonen. Dit zijn de bewoners die een heel appartement hebben in plaats van de ruime slaapkamers aan deze kant.

Na het eten zetten alle bewoners hun eigen bord in de afwasmachine en eten we een bakje vla. Sommige bewoners smeren hun lunch voor de volgende dag alvast aan tafel. Zo  hebben ze de volgende ochtend meer tijd voor het opstaan en klaarmaken voor werk.

GOEDE TIJDEN OP HET WERK
Als alle boterhammen zijn gesmeerd en de tafel en keuken zijn opgeruimd maakt iedereen zich klaar voor ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’. Met een kop thee ploffen ze neer op de bank. Voordat het begint, klets ik met een paar bewoners nog even over hun werk. Iedereen vertelt daar heel enthousiast over. Ik krijg ook een paar foto’s te zien van de werkplekken en wat ze allemaal maken. Ik pak mijn kans en vraag ook wat een goede begeleider maakt. Daar kunnen ze uitgebreid over vertellen! Een begeleider moet: goed luisteren, het gezellig maken, duidelijk zijn maar niet te streng en grapjes maken is ook heel belangrijk. Als ik het zo hoor, heeft de begeleiding van vandaag een dikke voldoende gescoord!

Ik klets nog even na met begeleidster Karin. Ze vertelt dat ze als langste hier werkt en met veel plezier. Ze omschrijft Levin als een fijne werkgever waar de medewerkers de ruimte krijgen om op hun eigen manier hun werk in te richten. Zo voelt het voor mij ook op kantoor dus ik vind het heel fijn om te horen dat dit ook in de praktijk zo is bij andere collega’s.

De dag is voorbij gevlogen en ik ga richting huis. Wat een gezellige dag! In februari ga ik naar het wooninitiatief Ons Thuis! Tot lees!