070 820 05 23

BLOG 3: Stipt op tijd bij ouderinitiatief ‘Ons Thuis’

Eenje, onze klantenadviseur, wil zich optimaal laten informeren over de praktijk en bezoekt daarom elke maand een locatie. Deze maand is dat:
Ouderinitiatief 'Ons Thuis'.

 


Ik werk sinds februari 2017 bij Levin als klantenadviseur, met heel veel plezier! Ik behandel alle klantvragen, doe de intakes, adviseer over onze diensten en kijk samen met de klant naar passende zorg. Toen ik net begon bij Levin ben ik bij de meeste locaties langs geweest voor een korte kennismaking. Hoewel ik veel kan vertellen over onze diensten kan het altijd beter, we gaan voor optimaal! Daarom bedacht ik om overal een dienst mee te draaien, een soort stage. Lees de komende tijd mee voor een ‘allround’ blik bij Levin! 

 Deze keer ben ik bij ‘Ons Thuis’, het ouderinitiatief waar tien bewoners met het Prader-Willi Syndroom wonen. Prader-Willi Syndroom is een syndroom waarbij mensen naast (meestal) een verstandelijke beperking een vertraagde stofwisseling en een onbedwingbare eetlust hebben. De nadruk van begeleiding ligt dan ook meer dan binnen andere wooninitiatieven op voedingbeweging en eetmomenten en ik was dus heel benieuwd hoe dit er in de praktijk uit zou zien! 

Net als bij ons wooninitiatief op de Paul Steenbergenlaan is ‘Ons Thuis’ gelegen aan een rustige straat in een gezellige woonwijk en ziet het er aan de buitenkant uit als een rijtjes huis. 
Ik kom aan en loop meteen mee naar het kantoortje. Collega Wanda is druk bezig met het opruimen van de kast waar alle medicatie staat. Alles staat nu netjes op een rij met naamstickers. Er staat flink veel in dus ik vraag een korte uitleg. De meeste medicatie heeft te maken met dingen die te maken hebben met het Prader-Willi syndroom, zo zijn er middelen die de spijsvertering ondersteunen en hormoon gerichte medicatie.  

WISSELEND THUISKOMEN
Ik krijg een rondleiding door de woning. Ondertussen komen begeleiders Lenneke en Agnes binnen voor de volgende dienst. De overdracht is kort want er zijn weinig bijzonderheden vandaag dus ik heb tijd om nog wat vragen te stellen voordat de meeste bewoners terugkomen van werk. Sommige bewoners worden thuisgebracht door een taxi-bus, anderen reizen zelfstandig met OV of de fiets. Iedereen komt langzaam binnendruppelen. Sommigen komen de begeleiding meteen opzoeken om even ‘hallo’ te zeggen en te vertellen over hun dag, maar er zijn er ook een paar die meteen naar hun eigen kamer gaan om even bij te komen. Maar wel nadat het tussendoortje is uitgedeeld door de begeleiding aan degenen die dit op het werk nog niet gehad hebben. 

We gaan meteen de keuken in, deze is altijd op slot, vertelt Lenneke. Omdat de bewoners een constante onbedwingbare eetlust hebben, geeft het veel rust dat de keuken op slot is. Zo kunnen ze er letterlijk niet bij. Daarnaast eten ze altijd op vaste tijden en ook deze zijn heel stipt: half 6, is half 6, en geen minuut later want dat geeft veel spanning bij enkele bewoners.  

STIPT EN NAUWKEURIG
In de keuken hangen hele uitgebreide schema’s waar op staat wat elke bewoner eet op een dag. Omdat de bewoners geen maat kunnen houden, maar ook om te zorgen dat ze wel alle benodigde voedingsstoffen binnen krijgen, heeft elke bewoner een eigen Stippenplan. Elke stip in dit plan staat voor 25kcal. Deze plannen zijn op maat gemaakt door de ervaren Prader-Willi huisdiëtiste van Ons Thuis. Per eetmoment mogen ze een bepaald aantal stippen en binnen deze stippen mogen ze dan kiezen wat ze daarvoor willen eten. En het wordt nog veel stipter, al het eten wordt tot de gram nauwkeurig afgewogen, zelfs het broodbeleg!
Ik vraag mij af of er nou echt een verschil is tussen 30 of 31 gram pindakaas, maar ‘hooooo!!’ dat is hier geen discussiepunt: 30 gram is 30 gram. Op deze manier blijft het Stippenplan goed uitgevoerd, maar nog veel belangrijker: het geeft rust voor de bewoners. Wat ingewikkeld lijkt me dit! Maar begeleider Agnes vertelt dat als je het eenmaal te pakken hebt, het heel gemakkelijk is. En als je ziet hoeveel het doet voor de bewoners is het, het allemaal waard. 

Etenstijd komt al dichterbij dus we gaan beginnen met het bereiden van de avondmaaltijd. Boven het aanrecht op de muur staan naamstickers geplakt van alle bewoners waar de borden voor worden opgemaakt. Niet alle bewoners hebben hetzelfde aantal stippen dus de ene bewoner krijgt bijvoorbeeld meer gram aan aardappels dan de ander. Alles wordt zorgvuldig gewogen voordat het op de borden wordt gescheptTijdens het opscheppen, gaat de keukendeur even dicht, omdat de nieuwsgierige gezichten elkaar anders verdringen in de deuropening. We kijken op de klok en zien dat we moeten opschieten want het is al bijna half 6. Het lijkt wel Master Chef hier! Onder lichte tijdsdruk en in een hoog tempo worden alle borden opgemaakt. Als alles klaar staat, mag de keukendeur open en mogen ze één voor één hun bord komen halen. 

Tijdens het eten is het redelijk stil, volgens mij geniet iedereen erg van zijn eten. Na het (uiteraard afgewogen) toetje doet de begeleiding de afwas en is er tijd voor een momentje om te rapporteren. De bewoners kijken gezellig in de gezamenlijke woonkamer tv of gaan iets voor zichzelf doen op hun kamer. Ondertussen wordt er met de bewoners die de volgende dag moeten werken individueel lunch klaargemaakt zodat ze dit morgenochtend zo in hun tas kunnen stoppen. Om 20.00 uur is het laatste eetmoment van de dag, een kop koffie of thee en een stuk fruit of een ander tussendoortje.  

Na het tussendoortje en nog even te hebben gekletst met bewoners zit mijn stagedag er weer op. Wat een bijzondere manier van begeleiden! Door de structuur van de eetmomenten, de precisie van tijd en afwegen, maar natuurlijk ook de begeleiding die volledig is aangepast op de behoeftes en het gedrag van mensen met het Prader-Willi syndroom hebben de bewoners een fijne levensstijl. Dit maakt het een specifieke doelgroep die niet zomaar overal terecht kan als het gaat om zorg op maat.  

Ik ga weer vol nieuwe indrukken naar huis!